Dragon Ball op volgorde

Bulma is een geniaal meisje en de dochter van de familie achter het bedrijf Capsule Corporation. Ze is op zoek naar de zeven Drakenballen, die samen een draak oproepen die één wens vervult. In de bergen ontmoet ze Son Goku, een ijzersterk jongetje met een apenstaartmet een indrukwekkende beheersing van vechtsporten. Hij bezit een bal met vier sterren, een aandenken aan zijn grootvader Son Gohan, en gaat met Bulma mee op reis. Onderweg verbaast hij zich over moderne techniek, en het tweetal krijgt hulp van de oude kluizenaar Kame-Sennin, die Goku als dank voor het redden van zijn schildpad een vliegende wolk geeft. Ook het gedaanteverwisselende varken Oolong, de woestijnbandiet Yamcha en zijn vliegende kat Pu'ar kruisen hun pad. Een van de ballen ligt in een kasteel op een brandende berg, en de eigenaar, de Ossenkoning Gyū-Maō, vertelt dat alleen Kame-Sennin het vuur kan doven. Dit eerste deel van Akira Toriyama verscheen in 1985 in Japan.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 14,00 ↑ Terug naar de volgorde

Goku ontmoet Chi-Chi, de dochter van de Ossenkoning, en gaat met haar naar het huis van Kame-Sennin, de oude kluizenaar die het vuur rond het kasteel van haar vader moet blussen. Kame-Sennin gebruikt daarvoor zijn krachtigste techniek, de Kamehameha, met een resultaat dat niemand had voorzien. Ondertussen duikt er een nieuwe tegenstander op: de kleine, eerzuchtige Pilaf, die met zijn twee handlangers achter de Drakenballen aan zit omdat hij de wereld wil veroveren. Zijn soldaten stelen de ballen van Bulma, en met hulp van Yamcha dringt de groep zijn kasteel binnen, waar ze in de val lopen. Wat er bij volle maan met Goku gebeurt, verrast hemzelf het meest. Aan het eind van het deel gaan de vrienden uit elkaar en kiest Goku een nieuw doel: hij wil leren vechten bij Kame-Sennin. Het tweede deel verscheen in 1986 in Japan.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 16,68 ↑ Terug naar de volgorde

Op het eiland van Kame-Sennin meldt zich een tweede leerling: Kuririn, een kaalgeschoren monnikje dat ook wil trainen. Voordat de les begint, eist de oude meester iets onverwachts, en zo komt het meisje Lunch in huis, dat bij elke nies van karakter verandert. De training is vreemd en zwaar: melk rondbrengen over het hele eiland, door de jungle rennen, stenen zoeken, en dat alles met een zwaar schildpadschild op de rug. Na maanden oefenen neemt Kame-Sennin de twee jongens mee naar het Tenka'ichi Budōkai, het grote vechttoernooi waar de sterkste vechters ter wereld elkaar treffen. Goku en Kuririn moeten zich eerst door de voorrondes heen slaan. Kuririn krijgt het daarna aan de stok met Bacterian, een vechter die vooral wint op zijn stank. Het deel verscheen in 1986 in Japan en draagt daar de titel Tenkaichi Budōkai Hajimaru!!.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 24,99 ↑ Terug naar de volgorde

De eindronde van het Tenka'ichi Budōkai begint, en de deelnemers zijn bonter dan Goku had verwacht. Daar is Jackie Chun, een oude man met een verdacht bekende vechtstijl, die het tegen Yamcha opneemt. Namu komt uit een dorp dat al jaren onder droogte lijdt; met het prijzengeld wil hij water kopen voor zijn mensen. Ran Fuan vecht met verleiding in plaats van met vuisten, en Goku zelf staat tegenover Giran, een gevleugelde reus die op een dinosaurus lijkt. Halverwege merkt Goku iets vreemds: zijn staart, die hij kwijt was, groeit weer aan. In de halve finales treffen Kuririn en Goku de twee lastigste tegenstanders van het toernooi, en de finale wordt een snel en slim gevecht waarin elke vechter de ander probeert te verrassen. Het vierde deel van Akira Toriyama verscheen in oktober 1986 en heet in Japan Daikesshōsen.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 9,95 ↑ Terug naar de volgorde

De finale van het eerste toernooi wordt beslist, en daarmee sluit Toriyama het eerste grote verhaal af. Daarna trekt Goku alleen op pad: hij wil de Drakenbal met vier sterren terugvinden, het aandenken aan zijn grootvader. Hij verdwaalt in het besneeuwde noorden en wordt halfbevroren gevonden door een meisje en haar familie. In hun dorp heerst angst, want het Rode Lint-leger, een militaire organisatie die ook op de Drakenballen jaagt, heeft het dorpshoofd ontvoerd. Goku besluit het hoofdkwartier van het leger in de buurt, de Spiertoren, binnen te dringen en klimt verdieping voor verdieping omhoog. Op elke etage wacht een andere bewaker, van een enorme robot tot sergeant-majoor Purple, die zich in de toren steeds slim weet te verstoppen. Het deel verscheen begin 1987 en heet in Japan Massuru Tawā no Kyōfu, De verschrikking van de Spiertoren.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 9,97 ↑ Terug naar de volgorde

Hoog in de Spiertoren stuit Goku op Mechanical Man #8, een reusachtige androïde die door het Rode Lint-leger is gebouwd om te vechten maar daar zelf niets voor voelt. De twee worden onverwacht vrienden en zoeken samen de baas van de basis op, kolonel White, die nog een akelige verrassing in de kelder heeft: het slijmerige monster Jiggler. Na de toren blijkt de Drakenradar kapot, en Goku vliegt op zijn wolk naar West City om Bulma om hulp te vragen. Zij besluit mee te gaan. De volgende bal ligt op de zeebodem, dus Kame-Sennin leent hun een onderzeeboot en Kuririn reist ook mee. Ze zijn niet de enigen die zoeken: generaal Blue, een van de gevaarlijkste officieren van het Rode Lint-leger, zit hen met zijn manschappen op de hielen. Dit zesde deel kwam in maart 1987 uit en heet in Japan Buruma no Daishippai!!.

↑ Terug naar de volgorde

Goku, Bulma en Kuririn duiken met hun onderzeeboot naar een verborgen piratengrot onder de zee, waar een oude schat ligt en ergens ook een Drakenbal. De grot zit vol valstrikken: een piratenrobot, een reuzeninktvis en gangen die de groep uit elkaar drijven. Generaal Blue van het Rode Lint-leger is hen gevolgd en wil zowel de schat als de bal. Daarna voert de achtervolging op Blue naar een heel andere wereld: Pinguïndorp uit Dr. Slump, de eerdere strip van Akira Toriyama. Daar ontmoet Goku Arale, een robotmeisje met ongehoorde kracht, en haar uitvinder, die de opnieuw kapotte radar repareert. De nieuwe radar wijst naar het Karin-heiligdom, waar een reusachtige toren de hemel in steekt. Daar blijkt de bal al in handen van Bora en zijn zoon Upa, die het heiligdom bewaken. Het deel verscheen in mei 1987 in Japan.

↑ Terug naar de volgorde

Bij het Karin-heiligdom raakt Goku bevriend met Bora en zijn zoontje Upa, de bewakers van de hoge toren. Het Rode Lint-leger is het geduld kwijt en huurt de beruchtste huurmoordenaar ter wereld in: Taopaipai, die zich in een pilaar laat lanceren en rekent af met iedereen die hem in de weg staat. Goku blijkt voor het eerst echt te kort te schieten en zoekt een manier om sterker te worden. Volgens de legende woont boven op de Karin-toren een kluizenaar met heilig water dat je kracht vergroot. Goku klimt omhoog en ontmoet daar Karin, een oude witte kat met een eigen opvatting over training. Daarna trekt Goku op naar het hoofdkwartier van het Rode Lint-leger, waar commandant Red en zijn adjudant Black hun eigen redenen hebben om de Drakenballen te willen. Het achtste deel verscheen in juli 1987 en heet in Japan Son Gokū Totsugeki.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 19,95 ↑ Terug naar de volgorde

Er ontbreekt nog één Drakenbal, en de radar vindt hem niet. Kame-Sennin weet raad: zijn zus Baba Uranai is een waarzegster die alles kan vinden. Haar diensten zijn wel duur: wie niet kan betalen, moet vijf van haar vechters verslaan in een arena boven de duivelse wateren. Goku vertrekt met Yamcha, Kuririn, Pu'ar en de kleine Upa en treft een merkwaardige reeks tegenstanders: een vampier, een onzichtbare man, een mummie en een duivel die het kwaad in je hart laat ontploffen. De vijfde vechter draagt een masker, en zijn vechtstijl komt Goku heel bekend voor. Intussen zit Pilaf, de kleine schurk uit het begin van de reeks, nog altijd achter de Drakenballen aan en smeedt hij een nieuw plan. Het deel kwam in september 1987 uit; de Japanse titel Komatta Toki no Uranai Baba betekent zoiets als 'Bij problemen: naar Baba Uranai'.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 20,00 ↑ Terug naar de volgorde

Met de laatste Drakenbal binnen bereik moet Goku eerst nog langs Pilaf en zijn soldaten, en dan mag hij eindelijk een wens doen. Daarna maakt het verhaal een sprong van drie jaar. De vrienden zien elkaar terug bij het 22ste Tenka'ichi Budōkai, en Goku is flink gegroeid. Dit keer is er een rivaliserende school: die van Tsuru-Sennin, de Kraanvogelkluizenaar, een oude concurrent van Kame-Sennin. Zijn twee leerlingen zijn de driedubbelogige Tenshinhan en de bleke, kleine Chaozu, die met zijn geest dingen kan bewegen. Al het eerste gevecht, tussen Yamcha en Tenshinhan, laat zien hoe hard deze school vecht. Jackie Chun is er ook weer bij. En Goku ontdekt dat Tsuru-Sennin een persoonlijke rekening te vereffenen heeft: hij is de broer van Taopaipai, de huurmoordenaar uit het verhaal over het Rode Lint-leger. Dit tiende deel verscheen in november 1987 in Japan.

↑ Terug naar de volgorde

Het 22ste Tenka'ichi Budōkai gaat de laatste rondes in. Kuririn staat tegenover Chaozu, wiens vreemde krachten hem geen moment rust gunnen, en Goku treft Panpoot, een gespierde vechter die het toernooi al acht keer gewonnen zou hebben. In de halve finales komt de oude Jackie Chun tegenover Tenshinhan te staan, en moet Goku vechten tegen zijn beste vriend en trainingsmaatje Kuririn. De finale tussen Goku en Tenshinhan is het gevecht waar het hele deel naartoe werkt: twee vechters van gelijk niveau die steeds nieuwe technieken bovenhalen. Langs de kant stuurt Tsuru-Sennin aan op een oneerlijke overwinning, en Tenshinhan moet kiezen wat hij met de leer van zijn meester wil. Het elfde deel verscheen in februari 1988 en heet in Japan Tenkaichi no Sūpā Batoru!!, Het supergevecht van het toernooi.

↑ Terug naar de volgorde

De finale tussen Goku en Tenshinhan eindigt op een manier die niemand had kunnen bedenken. Kort na het toernooi slaat het noodlot toe in Goku's vriendengroep, en het spoor leidt naar een oude vijand van de mensheid: Piccolo Daimaō, de Demonenkoning, die eeuwen geleden opgesloten is en nu weer vrij rondloopt. Hij wil de Drakenballen gebruiken om zijn jeugd terug te krijgen en zet zijn eigen nakomelingen in om iedere vechter van het toernooi uit de weg te ruimen. Goku gaat woedend op jacht naar de dader, Tambourine, maar is uitgeput. Onderweg ontmoet hij Yajirobe, een vraatzuchtige zwaardvechter die Goku niet uit kan staan omdat die zijn vis heeft opgegeten. Samen stuiten ze op de Demonenkoning zelf. Met dit deel uit april 1988 begint het donkerste verhaal van de eerste helft van Dragon Ball.

↑ Terug naar de volgorde

Kame-Sennin weet dat Piccolo Daimaō met gewone vuisten niet te verslaan is. Hij grijpt naar een verboden techniek, de Mafūba, waarmee de Demonenkoning ooit in een kleine pot werd opgesloten, en zet daarvoor alles op het spel. Piccolo wil intussen de Drakenballen gebruiken om weer jong te worden en daarna de wereld aan zich te onderwerpen. Zijn leger van demonen trekt naar de hoofdstad van de Koning van de Wereld. Ondertussen brengt Yajirobe de gewonde Goku naar de Karin-toren om te herstellen. Daar vraagt Goku om iets riskants: het Superheilige Water, dat sterker zou maken maar volgens de verhalen dodelijk is. Ook Tenshinhan zoekt een manier om de demon te stoppen en botst op Drum, een van Piccolo's sterkste nakomelingen. Het deel verscheen in juni 1988 en heet in Japan Son Gokū no Gyakushū!?, De tegenaanval van Son Goku.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 17,00 ↑ Terug naar de volgorde

Na zijn gevecht met Piccolo Daimaō wil Goku meer dan alleen winnen: hij wil de schade herstellen. Daarvoor moet hij langs Karin naar een plek die nog hoger ligt dan de Karin-toren: het heilige paleis van God, de beschermer van de aarde en de maker van de Drakenballen. Bij de poort staat Mr. Popo, Gods geheimzinnige assistent, die sterker blijkt dan Goku en hem niet zomaar binnenlaat. God zelf heeft een verrassende band met de Demonenkoning. Goku krijgt het voor elkaar dat hij in het paleis mag trainen, want de dreiging is nog niet voorbij. Daarna maakt het verhaal opnieuw een sprong van drie jaar. Een lange, volwassener Goku meldt zich bij het 23ste Tenka'ichi Budōkai, waar een onbekende jonge vrouw hem meteen een klap geeft omdat hij een belofte vergeten is. Ook de andere deelnemers zijn niet allemaal wie ze lijken.

↑ Terug naar de volgorde

Op het 23ste Tenka'ichi Budōkai staan de oude bekenden weer tegenover elkaar, maar iedereen is veranderd. Tenshinhan neemt het op tegen zijn vroegere leermeester Taopaipai, die is teruggekeerd als half mens, half machine en alleen nog wil doden. Goku vecht tegen de onbekende jonge vrouw die hem aan een belofte uit zijn kinderjaren herinnert. Kuririn treft Junior, een groene vechter in een tulband die een oude haat met zich meedraagt. Yamcha staat tegenover Shen, een zwijgzame man die duidelijk iets verbergt. In de halve finale bedenkt Tenshinhan een nieuwe techniek waarmee hij zich in vieren splitst, en Goku moet uitzoeken waar de zwakte zit. Het deel eindigt in de tweede halve finale, waarin Shen en Junior hun ware bedoelingen niet langer kunnen verbergen. Het deel verscheen in december 1988 in Japan, onder de titel Gunyū Kakkyo!.

↑ Terug naar de volgorde

Het 23ste Tenka'ichi Budōkai is uitgegroeid tot meer dan een sporttoernooi: in de finale vecht Goku tegen Piccolo, de erfgenaam van de Demonenkoning, en wat op het spel staat is de toekomst van de wereld. Piccolo is in de tussenliggende jaren sterker geworden en heeft trucs die Goku nog nooit zag, zoals het vermogen zichzelf tot een reus te laten groeien. Het gevecht vernielt de arena en gaat door tot beide vechters uitgeput zijn. Langs de kant hangt ook het lot van God af van de afloop, door de band tussen hem en Piccolo. In de Engelse uitgave van Viz is dit het zestiende en laatste deel onder de naam Dragon Ball; het verhaal loopt daarna door in de Viz-reeks Dragon Ball Z, die bij deel 17 van de Japanse uitgave begint. Het deel verscheen in februari 1989.

↑ Terug naar de volgorde

Vijf jaar na het laatste toernooi is Goku getrouwd en heeft hij een zoontje, Gohan. Tijdens een bezoek aan Kame-Sennin landt er een vreemdeling met een staart, Raditz, die beweert Goku's oudere broer te zijn. Hij vertelt dat Goku een Saiyan is, lid van een volk van krijgers, en als baby naar de aarde is gestuurd om de bevolking uit te roeien. Goku is die opdracht vergeten en weigert. Raditz neemt Gohan mee en geeft Goku een ultimatum. Om zijn zoon terug te krijgen moet Goku samenwerken met zijn grootste vijand, Piccolo, die ook liever niet ziet dat een ander de aarde verovert. Zo begint het tweede grote deel van Dragon Ball, met een verhaal dat zich steeds verder buiten de aarde afspeelt. In de Engelse uitgave van Viz is dit deel 1 van Dragon Ball Z; het Japanse deel 17 verscheen in mei 1989.

↑ Terug naar de volgorde

Raditz liet een waarschuwing achter: binnen een jaar komen er twee Saiyans naar de aarde die nog veel sterker zijn. Piccolo neemt de kleine Gohan mee de wildernis in, omdat hij in de jongen een verborgen kracht vermoedt, en begint hem hardhandig te trainen. Goku reist ondertussen over de eindeloze Slangenweg, op zoek naar Kaiō-sama, een godheid die de sterkste vechters onderricht. Op diens kleine planeet geldt een veel zwaardere zwaartekracht, en dat is pas het begin van zijn training. Op aarde bereiden Kuririn, Yamcha, Tenshinhan en Chaozu zich voor. Dan landen de Saiyans: prins Vegeta en de enorme Nappa, die eerst een stel uit zaadjes gekweekte vechters, de Saibaimen, op de verdedigers afstuurt. Het is de vraag of Goku op tijd terug is. Het deel verscheen in juli 1989; bij Viz is het deel 2 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Op een kale vlakte nemen de verdedigers van de aarde het op tegen Nappa, en al snel blijkt hoe groot het verschil in kracht is. Tenshinhan, Chaozu, Kuririn, Piccolo en de kleine Gohan zetten alles in wat ze hebben, terwijl prins Vegeta toekijkt en vooral wacht op die ene vechter over wie hij heeft gehoord: Goku. Die is inmiddels op de terugweg, maar de Slangenweg is lang en elke minuut telt. Gohan, die nog nooit echt heeft gevochten, moet kiezen tussen vluchten en standhouden. Het deel bouwt op naar de confrontatie waar het hele verhaal om draait: Goku tegenover Vegeta, twee Saiyans die op een heel verschillende manier zijn opgegroeid. Dit Japanse deel 19 verscheen in november 1989 en heet daar Isoge! Son Gokū, Haast je, Son Goku!; Viz bracht het uit als deel 3 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Het gevecht tussen Goku en prins Vegeta beslaat bijna het hele deel. Goku gebruikt de Kaiō-ken, een techniek van Kaiō-sama die zijn kracht vermenigvuldigt maar zijn lichaam zwaar belast. Vegeta heeft op zijn beurt een troef die met de herkomst van de Saiyans te maken heeft: hij kan een kunstmatige maan maken. De strijd verschuift steeds, en ook Gohan, Kuririn en de zwaardvechter Yajirobe raken erbij betrokken, elk op hun eigen manier. Goku's laatste hoop is de Genki-Dama, een bal van energie die hij bijeenbrengt uit alles wat op aarde leeft, maar die heeft tijd nodig. Het deel laat zien hoe Goku en Vegeta tegen vechten aankijken: voor de een een uitdaging, voor de ander een kwestie van trots. Het Japanse deel 20 verscheen in januari 1990 als Tenkawakeme no Chōkessen!!; bij Viz is het deel 4 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Na de strijd met de Saiyans zijn de Drakenballen van de aarde onbruikbaar geworden, en daarmee is er geen eenvoudige manier om de schade te herstellen. Dan blijkt dat God en Piccolo afkomstig zijn van de verre planeet Namek, die zijn eigen Drakenballen heeft. Bulma, Kuririn en Gohan vertrekken met het oude ruimteschip waarmee God ooit naar de aarde kwam. Goku ligt nog in het ziekenhuis en volgt later, in een schip dat de vader van Bulma voor hem bouwt. Op Namek blijken ze niet de enigen te zijn: Freeza, een gevreesde heerser uit de ruimte, zoekt de ballen ook en schuwt geen geweld tegen de vreedzame bewoners. Ook Vegeta is onderweg, met zijn eigen plannen. Het deel opent de lange Namek-verhaallijn en verscheen in april 1990 in Japan; bij Viz is het deel 5 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Op Namek bieden de groene bewoners verzet tegen de soldaten van Freeza, maar ze maken weinig kans. Gohan en Kuririn redden Dende, een jonge Namekiaan, en worden daarna achtervolgd door Dodoria, een van Freeza's naaste handlangers. Vegeta speelt intussen zijn eigen spel: hij wil de Drakenballen voor zichzelf en wil weten wat Freeza ooit met zijn thuisplaneet heeft gedaan. Dende brengt Kuririn naar de Grote Oudste, de stokoude Namekiaan die de Drakenballen van de planeet ooit maakte en de enige is die iets aan de situatie kan veranderen. Vegeta botst op zijn beurt op Zarbon, een elegante strijder van Freeza die een verborgen gedaante heeft. Drie groepen zoeken nu dezelfde zeven ballen, en niemand vertrouwt de ander. Het deel verscheen in juli 1990 en heet in Japan Namekkuseijin no Teikō, Het verzet van de Namekianen; bij Viz is het deel 6 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

De Grote Oudste geeft Kuririn een Drakenbal mee en wekt de verborgen kracht in hem op, en daarna ook in Gohan. Vegeta wordt intussen na elke zware verwonding sterker, een eigenschap van de Saiyans, en weet een bal voor Freeza verborgen te houden. Freeza ziet zijn plannen vastlopen en roept zijn elitetroep op: het Ginyu-specialteam, vijf vechters die met bespottelijke poses aankomen maar dodelijk serieus zijn. Kapitein Ginyu en zijn mannen Gurd, Reacoom, Jheese en Butta brengen Vegeta tot iets wat hij nooit zou doen: samenwerken met Kuririn en Gohan. Gurd kan de tijd stilzetten en Reacoom is een reus van een vechter. Goku is nog altijd onderweg naar Namek, en voor de anderen is het de vraag of ze het volhouden tot hij er is. Het deel verscheen in oktober 1990; bij Viz is het deel 7 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Midden in het gevecht met het Ginyu-specialteam landt Goku eindelijk op Namek. Zijn vrienden en vijanden kijken op van wat hij inmiddels kan. Reacoom, Jheese en Butta merken dat snel. Kapitein Ginyu wil weten hoe je de draak van Namek oproept en heeft een eigenaardige techniek in reserve waarmee hij van lichaam kan wisselen met zijn tegenstander. Ondertussen zoekt Freeza de Grote Oudste op, want ook hij heeft ontdekt dat de ballen zonder de juiste woorden niets doen. De Namekiaanse krijger Nail stelt zich tussen hem en de oude man. Het deel wisselt voortdurend tussen die twee gevechten en een spel van wie wie misleidt. Het Japanse deel 24 verscheen in januari 1991 als Gokū ka!? Ginyū ka!?; Viz bracht het uit als deel 8 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Kuririn en Gohan gaan met Dende naar de plek waar ze de draak van Namek kunnen oproepen. Porunga vervult drie wensen in plaats van één, maar kan per wens maar één persoon terugbrengen. De vrienden moeten snel kiezen, want ze zijn de enigen die nu bij de ballen kunnen, en Vegeta ligt nog in de buurt. Hun eerste keuze valt op Piccolo, omdat daarmee ook God en de Drakenballen van de aarde terugkomen. Dan staat Freeza voor hen, ziedend, en hij laat zien dat zijn gewone gedaante maar een begin is: hij kan veranderen in iets sterkers. Goku ligt intussen in een medische tank om te herstellen en is voorlopig nergens. Gohan en Kuririn proberen tijd te winnen tot er hulp komt. Het Japanse deel 25 verscheen in maart 1991 als Furīza Chōhenshin!!, Freeza's supertransformatie; bij Viz is het deel 9 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Freeza laat zien hoeveel gedaanten hij heeft, en elke vorm is sterker en angstaanjagender dan de vorige. Vegeta heeft een gewaagd plan om op tijd sterk genoeg te worden en schuwt daarbij geen enkel middel. Piccolo vecht met een kracht die niemand van hem verwachtte, en ook Gohan mengt zich in de strijd. Dan komt Goku uit de medische tank, volledig hersteld, en begint het gevecht waar het hele Namek-verhaal naartoe werkt: Goku tegen Freeza. Freeza zegt dat hij maar een deel van zijn kracht gebruikt en laat Goku voelen wat dat betekent. Goku zoekt een uitweg en denkt aan de Genki-Dama, maar daar heeft hij energie van andere planeten en vooral tijd voor nodig. Het Japanse deel 26 verscheen in juni 1991 onder de titel Son Gokū...Fukkatsu!!; bij Viz is het deel 10 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Op Namek bereikt het gevecht tussen Goku en Freeza een punt waarop het niet meer om wensen of Drakenballen draait. Goku zet de Genki-Dama in, met de energie van planeten en sterren in de omgeving, en de explosie is enorm. De vrienden verzamelen zich, maar Freeza laat zich niet zomaar wegvagen. Dan gebeurt waar Vegeta al die tijd over vertelde: de legende van de Super Saiyan, een krijger die eens in de duizend jaar opstaat, met gouden haar en een kracht die alles overtreft. Freeza ziet zijn tegenstander voor het eerst echt als bedreiging en kiest een laatste, wanhopige zet: hij richt een aanval op de kern van Namek, die vanaf dat moment nog maar enkele minuten heeft. Iedereen moet een uitweg vinden. Het deel verscheen in augustus 1991 als Densetsu no Sūpā Saiyajin; bij Viz is het deel 11 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Nu de strijd op Namek voorbij is, wachten de vrienden op aarde af wat er met Goku is gebeurd. Een jaar later volgt slecht nieuws: Freeza blijkt nog te leven en komt met zijn vader, koning Cold, naar de aarde om wraak te nemen. Nog voordat de verdedigers kunnen ingrijpen, verschijnt er een onbekende jongen met een zwaard die zich in een Super Saiyan verandert. Hij zegt uit de toekomst te komen en brengt een waarschuwing: over drie jaar duiken er twee androïden op, gebouwd door dr. Gero van het oude Rode Lint-leger, die in zijn tijd de wereld hebben verwoest. Wie hij is, houdt hij vrijwel voor iedereen geheim. De vrienden gaan drie jaar trainen en komen daarna bijeen op de dag en plek die hij noemde. Het deel verscheen in november 1991 als Mirai kara Kita Shōnen, De jongen uit de toekomst; bij Viz is het deel 12 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

De voorspelde dag is aangebroken, en de vrienden verspreiden zich om de androïden te vinden. Die blijken er anders uit te zien dan verwacht en vallen Yamcha aan voordat iemand ze herkent. Goku neemt het op tegen Android #19, een machine die energie opzuigt van wie hem aanraakt, en dan grijpt de ziekte in waar de jongen uit de toekomst voor waarschuwde: een virus dat Goku's hart aantast. Vegeta mengt zich in het gevecht, met een eigen verrassing. Android #20 blijkt dr. Gero zelf te zijn, die zijn brein in een machine heeft gezet. Hij vlucht naar zijn geheime laboratorium in de bergen, met de vechters op zijn hielen. Daar maakt hij nog twee androïden wakker, #17 en #18, en dat blijken niet de machines te zijn die de jongen beschreef. Het deel verscheen in maart 1992; bij Viz is het deel 13 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Met #17 en #18 heeft dr. Gero machines tot leven gewekt die hij zelf niet meer in de hand heeft. Ze maken ook de reusachtige, zwijgzame #16 wakker en hebben maar één doel: Goku vinden, die ziek in bed ligt. Vegeta daagt ze uit, en Piccolo, Trunks en Tenshinhan moeten toezien hoe weinig hun training tegen deze tegenstanders uithaalt. Piccolo overweegt daarom een stap waar hij lang tegen was: samensmelten met God, zijn andere helft. Intussen vinden Bulma en de jongen uit de toekomst een tweede, oudere tijdmachine, en overal in de omgeving verdwijnen mensen spoorloos. Achter die verdwijningen zit een wezen dat mensen opzuigt en de technieken van bekende vechters lijkt te beheersen. Het deel verscheen in juni 1992 als Jāku na Yokan, Een kwaad voorgevoel; bij Viz is het deel 14 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Het wezen dat mensen opzuigt, noemt zichzelf Cell. Hij is het laatste werk van dr. Gero, opgebouwd uit de cellen van de sterkste vechters die het Rode Lint-leger ooit observeerde, onder wie Goku, Vegeta, Piccolo en Freeza. Cell komt uit een andere toekomst en heeft één doel: #17 en #18 opslorpen om zijn volmaakte vorm te bereiken. Goku is intussen genezen van zijn hartziekte en zoekt een manier om in korte tijd veel sterker te worden. Hij vindt die in de Kamer van Geest en Tijd in het paleis van God, waar een jaar training buiten maar één dag duurt. Vegeta en Trunks gaan als eersten naar binnen. Buiten jaagt Cell op de androïden, en Piccolo en #16 proberen hem tegen te houden. Het deel verscheen in augustus 1992 als Shinobiyoru Seru, Cell sluipt dichterbij; bij Viz is het deel 15 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Vegeta en Trunks komen uit de Kamer van Geest en Tijd en hebben een niveau bereikt dat verder gaat dan dat van een gewone Super Saiyan. Goku en Gohan gaan nu zelf naar binnen voor hun eigen jaar training. Vegeta zoekt Cell op en geniet van zijn nieuwe kracht, maar zijn trots wordt zijn grootste valkuil: Cell daagt hem uit met de belofte dat hij een veel betere tegenstander wordt als hij zijn doel bereikt. Trunks ziet het gevaar en staat voor de vraag of hij tegen zijn eigen bondgenoot in moet gaan. Ook Tenshinhan zet alles op het spel om tijd te winnen. Het deel draait om de vraag of je een gevaarlijke vijand sterker laat worden om zelf een eerlijk gevecht te krijgen. Het Japanse deel 32 verscheen in november 1992; Viz bracht het uit als deel 16 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Cell kondigt een eigen toernooi aan: de Cell Games. Wie wil, mag hem uitdagen, en de hele wereld kijkt mee. Goku en Gohan komen uit de Kamer van Geest en Tijd en Goku neemt een opvallende beslissing: in de dagen tot het toernooi trainen ze niet meer, maar leren ze te leven in de vorm van Super Saiyan, zodat die gedaante hen niet meer uitput. Gohan mag gewoon weer kind zijn. Goku reist ook naar de nieuwe planeet van de Namekianen om Dende te vragen de nieuwe God van de aarde te worden, zodat er weer Drakenballen zijn. Dan beginnen de Cell Games. Als eerste meldt zich Hercule, de wereldkampioen vechtsport, die denkt dat de anderen met trucs werken en zichzelf voor de camera's een overwinning toedicht. Het deel verscheen in december 1992 als Seru Geemu Hajimaru; bij Viz is het deel 17 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

De Cell Games beginnen echt als Goku de ring in stapt. Hij en Cell zetten alles in wat ze hebben, en de krachtmeting is zo groot dat het landschap eromheen verdwijnt. Dan doet Goku iets onverwachts: hij geeft het gevecht op en wijst een opvolger aan. Hij is ervan overtuigd dat zijn zoon Gohan een verborgen kracht heeft die die van zijn vader overtreft. Gohan is echter een zachtaardige jongen die niet van vechten houdt, en die kracht laat zich niet zomaar oproepen. Cell probeert hem daarom kwaad te maken en stuurt een stel kleine kopieën van zichzelf, de Cell Juniors, op Gohans vrienden af. Ook de androïde #16, die de natuur liefheeft en door Gohan geraakt is, mengt zich in het gevecht. Het deel verscheen in juni 1993 als Gokū o Koeta Senshi, De krijger die Goku overtrof; bij Viz is het deel 18 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Het gevecht om de toekomst van de aarde komt in zijn slotfase. Cell is niet meer de zelfverzekerde toernooiorganisator van het begin en grijpt naar steeds wanhopiger middelen, waaronder een dreiging waarbij de hele planeet op het spel staat. Gohan, Goku, Vegeta, Trunks en de anderen moeten elk een keuze maken over wat ze bereid zijn op te geven. Na de strijd komen de vrienden bij elkaar om de draak Shenlong op te roepen, en de wensen die ze doen hebben grote gevolgen voor Goku's familie. Daarna neemt Trunks afscheid en keert terug naar zijn eigen tijd, waar hij nog een rekening te vereffenen heeft. Met dit deel sluit het verhaal over de androïden en Cell af. Het verscheen in september 1993 als Sayōnara Senshitachi, Vaarwel, krijgers; bij Viz is het deel 19 van Dragon Ball Z, met de titel Death of a Warrior.

↑ Terug naar de volgorde

Jaren na de Cell Games is Gohan een tiener die voor het eerst naar een gewone middelbare school in de stad gaat. Om zijn kracht geheim te houden, verkleedt hij zich als de gemaskerde superheld Great Saiyaman en pakt hij zo dieven aan. Zijn klasgenote Videl, de dochter van wereldkampioen Hercule, vecht zelf ook tegen misdaad en heeft al snel door wie er achter het masker zit. Ze dwingt hem mee te doen aan het nieuwe Tenka'ichi Budōkai en haar te leren vliegen. Thuis wacht nieuws: Goku, die lang weg is geweest, komt voor één dag terug om mee te vechten, en Vegeta, Kuririn, #18 en Piccolo willen ook meedoen. Goku ontmoet dan voor het eerst zijn tweede zoon, Goten, die precies op hem lijkt. Goten en de jonge Trunks moeten naar het kindertoernooi. Het deel verscheen in november 1993; bij Viz is het deel 20 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

In de finale van het kindertoernooi staan de twee vriendjes Goten en Trunks tegenover elkaar, en de winnaar mag het opnemen tegen Hercule, die daar niet op zit te wachten. Daarna glippen de jongens het toernooi voor volwassenen binnen, verkleed als de gemaskerde vechter Mighty Mask. Onder de volwassen deelnemers zitten opvallende nieuwkomers. Piccolo herkent in een kleine man met een witte hanenkam Kaiō-shin, de hoogste god van het universum, en trekt zich meteen terug. Videl krijgt het zwaar tegen Spopovich, een kale reus met een onnatuurlijke kracht. Dan blijken Spopovich en zijn partner Yamu het op Gohans energie te hebben gemunt. Kaiō-shin legt uit wat er speelt: de tovenaar Bobbidi wil het monster Majin Boo uit zijn slaap wekken en verzamelt daar de energie van sterke vechters voor. Het deel verscheen in april 1994; bij Viz is het deel 21 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Goku, Vegeta, Gohan, Kuririn en Piccolo volgen Kaiō-shin naar de schuilplaats van de tovenaar Bobbidi, een ruimteschip dat diep in de grond ligt. Daar wacht Dabra, de koning van de demonenwereld, die Bobbidi's dienaar is geworden en met zijn spuug tegenstanders in steen verandert. In het schip moeten de vrienden verdieping voor verdieping tegen Bobbidi's vechters, en elk gevecht voedt het slapende monster Majin Boo met energie. Bobbidi heeft nog een gevaarlijkere gave: hij kan iedereen beheersen die kwaad in zijn hart draagt, en zijn oog valt op Vegeta, die nog altijd met zijn rivaliteit met Goku worstelt. Op het toernooi gaat intussen alles door, met Hercule, #18 en twee verklede kinderen in de ring. Het deel verscheen in augustus 1994 en heet in Japan Shukumei no Taiketsu Son Gokū Tai Bejiita; bij Viz is het deel 22 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Het monster Majin Boo ontwaakt, en hij ziet er heel anders uit dan iedereen verwachtte: een dik, roze wezen dat zich gedraagt als een verwend kind, met een kracht die alles overtreft. Bobbidi denkt dat hij hem kan bevelen, maar Boo is grillig en volgt vooral zijn eigen zin. Vegeta, die nog onder invloed van de tovenaar staat, moet kiezen wat hij met zijn trots en met zijn familie doet. Goten en Trunks raken bij de strijd betrokken. Goku bedenkt een plan voor de toekomst: hij wil de twee jongens de fusiedans leren, een techniek waarmee twee vechters samensmelten tot één sterkere krijger. Gohan wordt door Kaiō-shin en Kibito meegenomen naar hun heilige planeet, waar het legendarische Z-zwaard in een rots steekt dat alleen de sterkste kan trekken. Het deel verscheen in december 1994; bij Viz is het deel 23 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Goku probeert Majin Boo zo lang mogelijk bezig te houden, zodat de anderen kunnen ontsnappen. Op het paleis van God leert hij Goten en Trunks de fusiedans, een reeks bewegingen die precies gelijk moet, anders komt er een mislukte samensmelting uit. Gohan traint intussen op de planeet van Kaiō-shin met het Z-zwaard, en daar breekt iets wat niemand had verwacht. Ondertussen zoekt Boo op aarde naar vermaak. Hercule, die altijd is blijven doen alsof hij de sterkste vechter ter wereld is, gaat met knikkende knieën op het monster af en bereikt iets wat geen vechter lukte: Boo vindt hem aardig. Uit die vreemde vriendschap groeit een sprankje hoop, tot een daad van wreedheid door twee voorbijgangers alles verandert. Het deel verscheen in maart 1995 als Chikyūgun, Saigo no Himitsu Heiki!!; bij Viz is het deel 24 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

Een nieuwe, sterkere Majin Boo komt naar het paleis van God en wil maar één ding: vechten. Gotenks, de krijger die ontstaat als Goten en Trunks samensmelten, neemt hem mee de Kamer van Geest en Tijd in. Gotenks is sterk maar ook een opschepper die liever indruk maakt dan wint, en hij bedenkt technieken met belachelijke namen, zoals spoken die op commando ontploffen. Piccolo zit erbij en kan zijn ergernis nauwelijks onderdrukken. Dan keert Gohan terug van de planeet van Kaiō-shin, na een ritueel van een oeroude godheid dat zijn kracht naar een nieuw niveau heeft gebracht. Die oude Kaiō-shin heeft ook een geschenk voor Goku: twee oorbellen waarmee twee vechters voorgoed kunnen samensmelten. Het Japanse deel 41 verscheen in juni 1995 als Ganbare Sūpā Gotenkusukun; bij Viz is het deel 25 van Dragon Ball Z.

↑ Terug naar de volgorde

In het laatste deel van Dragon Ball moeten de grootste rivalen uit de reeks, Goku en Vegeta, een keuze maken die hun trots op de proef stelt. Majin Boo is sterker dan ooit, en alleen samen lijken ze een kans te maken. Het gevecht speelt zich af binnen en buiten het lichaam van Boo, op de planeet van de Kaiō-shin, en uiteindelijk hangt alles af van een Genki-Dama die alleen werkt als de mensen op aarde hun energie willen afstaan. Hercule, die tot dan vooral voor de grap meedeed, krijgt een rol die er echt toe doet. Het deel sluit af met een epiloog tien jaar later, bij een nieuw Tenka'ichi Budōkai, waar Goku een jonge vechter ontmoet die hem aan het denken zet. Het verscheen in augustus 1995 als Baibai Doragon Wārudo; bij Viz is het deel 26 van Dragon Ball Z, het slotdeel van de manga.

↑ Terug naar de volgorde