The Nevernight Chronicle op volgorde

Nevernight volgt de jonge sluipmoordenares in spe Mia Corvere, die in de Republiek Itreya wraak wil nemen op de machtigste mensen van het land omdat ze verantwoordelijk zijn voor de ondergang van haar familie. Na een opleiding onder de voormalige huurmoordenaar Mercurio, die haar als kind heeft opgevangen, meldt Mia zich aan bij de Rode Kerk, een geheime orde die sluipmoordenaars opleidt. Daar moet ze niet alleen de dodelijke vaardigheden van de orde onder de knie krijgen, maar ook leren omgaan met haar eigen krachten als Darkin: een wezen dat schaduwen kan beheersen. Die krachten zijn beperkt, want in de wereld van Itreya schijnen drie zonnen en valt het pas eens in de tweeënhalf jaar echt nacht.

Binnen de Rode Kerk sluit Mia vriendschap met onder anderen Tric, een buitenechtelijke zoon van het Dweymeri-volk op wie ze verliefd wordt, en Ashlin Jarnheim, dochter van een voormalige moordenaar. Ze wordt voortdurend vergezeld door haar schaduwwezen Mister Kindly, terwijl de leiding van de Rode Kerk - onder wie de eeuwenoude bibliothecaris Aelius en de eveneens Darkin hoofdpriester Cassius - haar training nauwlettend in de gaten houdt.

Nevernight verscheen in 2016 en is het eerste deel van de Nevernight Chronicle van de Australische schrijver Jay Kristoff. De roman werd overwegend positief ontvangen om zijn wereldopbouw, de complexe hoofdpersoon en de sfeervolle, van humor doorspekte schrijfstijl, en leverde Kristoff onder meer zijn tweede nominatie voor de David Gemmell Awards op, naast de gewonnen Aurealis Award voor beste fantasyroman van 2016. Publishers Weekly prees vooral de balans die het boek weet te vinden tussen schoonheid en verval, en tussen het aloude en het magische, in de manier waarop het verhaal zich ontvouwt. In 2019 verscheen bovendien een driedelige miniserie op YouTube, gebaseerd op de openingshoofdstukken van het boek, mede mogelijk gemaakt door financiering van Screen Australia.

↑ Terug naar de volgorde

In Godsgrave, het tweede deel van de Nevernight Chronicle, zet Mia Corvere haar wraaktocht tegen de mensen die haar familie hebben vernietigd voort, terwijl ze tegelijk verder leert haar Darkin-krachten over schaduwen te beheersen. Om dichter bij haar volgende doelwit te komen, laat ze zich trainen als gladiator in de arena's van de Republiek Itreya - een omgeving die haar dwingt haar vaardigheden als sluipmoordenaar te combineren met de bruutheid en showmanship van het gladiatorenbestaan.

Het boek verscheen in 2017 en werd, net als het eerste deel, overwegend positief ontvangen: recensenten prezen vooral het hoge tempo, de donkere humor en de bloederige actiescènes. Godsgrave won de Aurealis Award voor beste fantasyroman van 2017, een jaar nadat Jay Kristoff dezelfde prijs al met Nevernight had gewonnen. De setting van de arena geeft het boek een net iets ander karakter dan het eerste deel: waar Nevernight vooral draaide om Mia's opleiding tot moordenares, ligt de nadruk hier op overleven in het openbaar, onder het toeziend oog van een publiek dat haar tegelijk bewondert en wil zien sterven. Net als in het eerste deel blijft Mia daarbij gehinderd door de drie zonnen van Itreya, die haar vermogen om schaduwen te beheersen buiten de zeldzame nachten sterk beperken - een noodzaak van bezinning en tactiek te midden van al het openbare geweld van de arena.

Na Godsgrave loopt het verhaal van Mia Corvere door in Darkdawn (2019), het slotdeel van de Nevernight Chronicle. Kristoff bouwde de drie boeken uit tot een van de bekendere volwassen fantasyreeksen van de late jaren 2010, met in elk deel een andere invalshoek op Mia's tocht van wraak: van haar opleiding in het eerste boek, via haar bestaan als gladiator in Godsgrave, tot de laatste confrontatie met haar vijanden in het afsluitende deel.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 10,69 ↑ Terug naar de volgorde

Na haar overwinning in de gladiatorspelen van Godsgrave is Mia Corvere een voortvluchtige geworden - opgejaagd door de Rode Kerk, door de Republiek Itreya, en zelfs door de goden zelf. Terwijl haar laatste doelwit op het punt staat de totale macht over de republiek te grijpen, blijven Mia weinig opties over. De nacht, die door de drie zonnen van Itreya maar zelden valt, staat eindelijk voor de deur, en Mia moet een gevaarlijke tocht ondernemen om haar wraaktocht te voltooien en eindelijk de waarheid over haar eigen krachten te achterhalen.

Darkdawn verscheen in 2019 als afsluitend deel van de Nevernight Chronicle en werd overwegend goed ontvangen als besluit van de trilogie. Kirkus Reviews noemde het een snel, episch slot van dit duistere en bloederige verhaal, en meerdere recensenten prezen vooral hoe het boek niet alleen de verhaallijnen van de trilogie afrondt, maar ook nog verrassende wendingen toevoegt aan het grotere, onderliggende verhaal - waaronder een onthulling over de identiteit van de verteller die opvalt als bijzonder goed geschreven. Het boek debuteerde op de Sunday Times-bestsellerlijst, de eerste keer dat Jay Kristoff daar met een soloboek in slaagde, en werd door Gizmodo uitgeroepen tot een van de beste sciencefiction- en fantasyromans van 2019. Net als de twee voorgaande delen won het de Aurealis Award voor beste fantasyroman, ditmaal voor het jaar 2019.

Met Darkdawn sluit Kristoff een trilogie af die in drie boeken - opleiding, overleven in de openbare arena, en een laatste ontsnappingstocht - de tocht van één personage door een steeds vijandiger wordende wereld volgt, verteld door een verteller wiens ware identiteit pas in dit laatste deel wordt onthuld.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 10,03 ↑ Terug naar de volgorde