The Traveler’s Gate op volgorde

Simon is zestien en heeft niets. Geen magie, geen wapen van betekenis, geen voorspelling die over hem gaat. Wanneer vijandige Travelers zijn dorp overvallen, komt zijn familie om en worden zijn vrienden en dorpsgenoten meegevoerd naar een lot dat niemand overleeft. Een andere jongen uit hetzelfde dorp, Alin, blijkt wél de gave te hebben, en bovendien de held te zijn die volgens een profetie het kwaad zal verslaan en het land zal redden. Simon staat daarnaast met lege handen.

Travelers ontlenen hun kracht aan Territories: andere werelden die aan de zijne grenzen en die ieder hun eigen krachten verlenen aan wie zich eraan weet te binden. Wie zo'n gebied betreedt, kan er vaardigheden uit meenemen, maar betaalt daar altijd een prijs voor. Omdat Simon zich aan geen van de bekende Territories kan binden, zoekt hij een andere weg. Die voert hem naar Valinhall, het huis van klingen: een Territory dat eruitziet als een eindeloos, veranderlijk huis vol vallen en gevaar, waar macht niet wordt gegeven maar met pijn en volharding moet worden verdiend. Daar krijgt hij les van de eigenaardige Kai, een leermeester die even behulpzaam als onvoorspelbaar is.

Rond die twee lijnen loopt een derde. Leah, eveneens afkomstig uit Simons omgeving, blijkt meer te zijn dan ze liet blijken, en haar afkomst verbindt het dorpsverhaal met de machtsverhoudingen tussen de landen in deze wereld. Terwijl Alin wordt binnengehaald als de voorspelde redder, zoekt Simon uitsluitend een manier om de gevangenen uit zijn dorp te bevrijden voordat het te laat is, en om stand te houden tegen de Travelers en hun meedogenloze Overlord.

House of Blades uit 2013 is het eerste deel van The Traveler's Gate Trilogy, het debuut van Will Wight, die later bekend werd met de reeks Cradle. Het boek geldt als een vroege vertegenwoordiger van progression fantasy: een tak van het genre waarin de groei van de hoofdpersoon in kracht en vaardigheid de motor van het verhaal is. Het magiesysteem van de Territories, met zijn duidelijke regels, drempels en kosten, wordt daarom vaak met computerspellen vergeleken. De schrijver zelf omschrijft de trilogie als lichte, humoristische en vlot leesbare avonturenfantasy waarin actie voorop staat.

De aantrekkingskracht van dit eerste deel zit vooral in de omkering van een bekend gegeven. Niet de uitverkorene staat centraal maar de jongen over wie de profetie zwijgt, en die daarom alles wat hij bereikt met training, koppigheid en offers moet afdwingen. Daarnaast zet Wight een conflict op tussen twee landen waarvan geen van beide simpelweg goed of fout is, wat in de vervolgdelen verder wordt uitgewerkt. Wie houdt van snel vertelde fantasy met zwaardgevechten, een uitgewerkt krachtsysteem en een hoofdpersoon die van onderaf begint, vindt hier een toegankelijk startpunt. De trilogie loopt door in The Crimson Vault en City of Light.

Wight houdt het tempo hoog en de hoofdstukken kort. Er wordt veel gevochten, de trainingsscenes in Valinhall zijn concreet uitgewerkt en de lezer ziet precies wat elke nieuwe vaardigheid Simon oplevert en kost. Daarnaast loopt er een lichte, spottende ondertoon door het boek, vooral in de gesprekken met Kai, die het geheel minder zwaar maakt dan de uitgangssituatie doet vermoeden.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 15,50 ↑ Terug naar de volgorde

Een paar weken na de gebeurtenissen uit House of Blades stevenen de rivaliserende landen Enosh en Damasca af op een openlijke oorlog, en alle drie de hoofdpersonen worden erin meegezogen. Simon probeert erbuiten te blijven. Hij heeft zijn krachten in Valinhall verdiend om mensen te beschermen, niet om partij te kiezen in een machtsstrijd, maar van meerdere kanten wordt hem duidelijk gemaakt dat neutraal blijven geen houdbare positie is.

Alin heeft het intussen zwaarder dan zijn status doet vermoeden. Als de door de profetie aangewezen redder is hij gebonden aan de Grootmeesters van Enosh, en die binding begint te knellen zodra hij merkt dat hun mooie beloften over vrijheid een minder fraaie bedoeling verbergen. Leah op haar beurt blijft trouw aan Damasca, met alle pijn van dien: die trouw dwingt haar stelling te nemen tegen haar eigen broer, die in opstand is gekomen. Wight laat daarmee zien dat de tegenstelling tussen de twee landen geen kwestie is van goed tegen kwaad. Beide partijen hebben redelijke grieven en beide doen dingen die niet te verdedigen zijn.

Terwijl de spanning oploopt, dient zich iets aan wat gevaarlijker is dan de oorlog zelf, en dat dwingt de strijdende partijen te kijken naar een bedreiging die groter is dan hun onderlinge geschil. Voor Simon betekent dat een verdere afdaling in de geheimen van Valinhall. Er komt meer bekend over de geschiedenis van zijn leermeester Kai, over de raadselachtige Nye die het huis bevolken en over de figuur die de Wanderer wordt genoemd. Wat aanvankelijk een op zichzelf staand krachtsysteem leek, blijkt een eigen verleden te hebben waarin eerdere bewoners van het huis hun sporen hebben nagelaten.

The Crimson Vault verscheen in 2013 als tweede deel van The Traveler's Gate Trilogy van Will Wight. Het boek verbreedt het verhaal van een persoonlijke wraaktocht naar een politiek conflict tussen landen, zonder de opbouw te verliezen die de reeks kenmerkt: Simon wordt sterker door gerichte training en door de prijs te betalen die Valinhall vraagt. Dat maakt het een typisch voorbeeld van progression fantasy, een subgenre waarin de lezer de hoofdpersoon stap voor stap ziet groeien en waarin de regels van het magiesysteem net zo belangrijk zijn als de plot.

De toon blijft licht en snel. Wight schrijft korte hoofdstukken, wisselt regelmatig van gezichtspunt tussen Simon, Alin en Leah, en houdt de humor erin ook wanneer het verhaal donkerder wordt. Instappen bij dit deel heeft weinig zin, want het bouwt volledig voort op het eerste boek. Voor wie de trilogie volgt, is dit het middendeel waarin de wereld groter wordt gemaakt en de drie hoofdpersonen elk op hun eigen manier moeten ontdekken wie ze eigenlijk dienen.

The Crimson Vault is ook een boek over erfenissen: over krachten die zijn nagelaten door mensen die allang dood zijn, en over de vraag of je verantwoordelijk bent voor wat je voorgangers met die krachten hebben gedaan. Voor Simon is dat geen abstracte vraag, want hoe verder hij in het huis doordringt, hoe meer hij ontdekt over wie er voor hem zijn geweest en wat er van hen is geworden.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 17,00 ↑ Terug naar de volgorde

Een halfjaar lang heeft Simon jacht gemaakt op Incarnations, en in die tijd is hij tot een onaangename conclusie gekomen: hoe sterk hij ook is geworden, alleen redt hij het niet tegen tegenstanders van dit kaliber. Voor iemand die zijn kracht met bloed en pijn in Valinhall heeft verdiend, is dat een harde les, en die vormt het uitgangspunt van het slotdeel van de trilogie.

De wereld om hem heen is intussen ingrijpend veranderd. Leah staat aan het hoofd van een volk op de vlucht, een koningin zonder land, omdat de Territories hun verwoestende invloed op haar gebied hebben uitgeoefend en hele streken onbewoonbaar zijn geworden. Alin bestuurt zijn stad met harde hand en legt de bevolking de waarden van Elysia op, het Territory waaraan hij zijn krachten ontleent. Wat ooit drie jongeren uit hetzelfde dorp waren, zijn nu drie machten met eigen aanhang, eigen opvattingen en een geschiedenis vol wederzijdse verwijten.

Toch zullen ze moeten samenwerken, want het evenwicht in de wereld verschuift. Er is iets veranderd dat groter is dan hun onderlinge conflicten: de Incarnations, de gevaarlijkste wezens die deze wereld kent, zijn verdwenen. Niemand weet waarheen of waarom, en juist die stilte maakt duidelijk dat er iets op komst is waar geen van hen in zijn eentje tegenop kan. Simon, Leah en Alin moeten dus een manier vinden om elkaar opnieuw te vertrouwen, terwijl ieder van hen inmiddels verplichtingen heeft aan mensen die daar heel anders over denken.

City of Light verscheen in 2014 en sluit The Traveler's Gate Trilogy af, de reeks waarmee Will Wight in 2013 debuteerde en waarin hij de stijl ontwikkelde die hij later in Cradle voortzette: actiegerichte, snel vertelde fantasy met een magiesysteem dat op duidelijke regels berust. In deze wereld ontlenen Travelers hun krachten aan Territories, zelfstandige werelden die naast de gewone werkelijkheid bestaan en die hun gaven nooit gratis weggeven.

Het slotdeel brengt de drie verhaallijnen samen en betaalt de opbouw uit die in de eerdere delen is neergezet. Wie de trilogie tot hier heeft gevolgd, krijgt een boek vol gevechten, met meer aandacht voor de gevolgen van macht dan voor het vergaren ervan: alle drie de hoofdpersonen zijn bereikt wat ze wilden en moeten nu leven met wat dat van hen heeft gemaakt. Romantiek ontbreekt vrijwel geheel, het tempo ligt hoog en de nadruk ligt op actie en ontwikkeling. Als afsluiting van een debuuttrilogie is het een boek voor wie de eerste twee delen las; los ervan valt er weinig van te begrijpen.

De titel verwijst naar Elysia, het lichtende Territory waaraan Alin zijn krachten dankt, en naar de stad die hij naar dat voorbeeld probeert te vormen. Daarin zit meteen een van de thema's van het boek: een ideaal dat van buitenaf wordt opgelegd, blijft zelden een ideaal. Wight zet die vraag naast het pad van Simon, die zijn kracht ontleent aan een huis waar niets gratis is, en naast dat van Leah, die verantwoordelijkheid draagt voor mensen die alles kwijt zijn. Zo krijgt de afsluiting van de trilogie meer gewicht dan de actiescenes alleen zouden geven.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 17,00 ↑ Terug naar de volgorde