Malory Towers op volgorde

Darrell Rivers is twaalf als ze met de trein naar Cornwall reist, op weg naar haar nieuwe kostschool. Malory Towers is een kasteelachtig gebouw op de klippen boven zee, met vier torens rond een binnenplaats en een zwembad dat door het getij wordt gevuld. Darrell komt in North Tower terecht en neemt zich stellig voor er iets van te maken: goed werk leveren en vriendinnen krijgen.

In de slaapzaal leert ze meteen de meisjes kennen die de hele reeks zullen dragen. Alicia Johns is snel van geest en scherp van tong, altijd in voor een streek. Irene Edwards blinkt uit in muziek en wiskunde, maar raakt voortdurend haar spullen kwijt. Mary-Lou Linnet is klein, stil en bang voor water. Sally Hope houdt iedereen op een afstandje en praat liever niet over thuis. En dan is er Gwendoline Mary Lacey, thuis verwend door haar moeder en haar gouvernante, die er niet aan gewend is dat niemand hier onder de indruk van haar is.

Het grootste obstakel voor Darrell zit in dit eerste deel vooral in haarzelf. Ze is hartelijk en eerlijk, maar ze heeft een kort lontje, en als Gwendoline de bange Mary-Lou in het zwembad zit te treiteren houdt Darrell zich niet in. De ruzie die daarop volgt levert haar tegelijk bewondering en een slechte naam op. Enid Blyton maakt daar de rode draad van: wanneer is boosheid terecht, en wat doe je ermee als je haar eenmaal voelt opkomen.

Daarnaast lopen er twee kleinere lijnen. De ene draait om Sally, die opvallend kortaf reageert zodra het over haar familie gaat; wat Darrell daarover te weten komt, zet hun verhouding flink op scherp. De andere draait om Mary-Lou, die aan Darrell gaat kleven en die Darrell op haar beurt een duwtje probeert te geven richting meer zelfvertrouwen.

Halverwege het trimester gaat er iets mis dat Darrell niet zelf in de hand heeft. De lievelingspen van Mary-Lou wordt vernield en er zit inkt op Darrells schoenen, en omdat iedereen haar drift kent, gelooft bijna de hele eerste klas dat zij de schuldige is. Zelfs Alicia, met wie Darrell juist graag dikke vriendinnen had willen worden, twijfelt. Slechts twee meisjes blijven onvoorwaardelijk achter haar staan, en het bewijs moet van onverwachte kant komen.

Rondom die verhaallijn schildert Blyton het kostschoolleven waar de reeks zijn naam aan dankt: lacrosse op het veld, zwemmen in het rotsbad, nachtelijke feestjes in de slaapzaal, de streken die Alicia uithaalt met de Franse lerares Mam'zelle Dupont, en directrice Miss Grayling die de nieuwe meisjes bij aankomst rustig uitlegt wat ze van hen verwacht: niet dat ze de knapste worden, maar dat ze de school beter verlaten dan ze binnenkwamen.

Wie de reeks op volgorde wil lezen, begint hier. Dit deel introduceert de school, de leraressen en de vriendschappen en vijandschappen waar de vijf volgende boeken op voortbouwen.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 6,29 ↑ Terug naar de volgorde

Het tweede boek speelt in Darrells vijfde trimester op Malory Towers. Samen met bijna al haar klasgenoten schuift ze door naar de tweede klas, waar Miss Parker de teugels in handen heeft en waar iets meer van de meisjes wordt verwacht dan het jaar ervoor. Sally Hope is klassenoudste geworden, wat haar behalve aanzien ook een reeks lastige beslissingen oplevert.

Er komen drie nieuwe meisjes bij in North Tower. Belinda Morris blijkt net zo verstrooid als Irene, en de twee vinden elkaar meteen tot wanhoop van hun leraressen; Belinda kan bovendien griezelig raak tekenen en ruilt karikaturen van het personeel tegen karweitjes die ze zelf liever niet doet. Ellen Wilson is er met een beurs gekomen en is doodsbang dat ze het niveau niet aankan, dus werkt ze zichzelf over de kop. En Daphne Millicent Turner is lief, charmant en spreekt graag over haar rijke familie, wat Gwendoline onmiddellijk aan haar zijde brengt — al krijgt de lezer al vroeg de indruk dat er iets aan Daphne niet klopt.

Blyton vlecht daar drie spanningsbogen doorheen. De eerste is Ellen, die steeds prikkelbaarder en zieker wordt, hulp afwijst en uiteindelijk in de ziekenboeg belandt, waardoor haar achterstand alleen maar groeit en ze op een gedachte komt waarvan ze weet dat die niet door de beugel kan. De tweede is de ontdekking dat er iemand in de tweede klas steelt; kleine bedragen en spulletjes verdwijnen, en het onderlinge vertrouwen krijgt daar een flinke knauw van. De derde speelt zich af op de klippen, waar Mary-Lou een pakje voor Daphne gaat bezorgen en in gevaar komt door de wind — een voorval waarin uitgerekend Daphne een kant van zichzelf laat zien die niemand had verwacht.

Voor de luchtigheid zorgt de ruzie tussen de twee Franse leraressen. Mam'zelle Dupont en Mam'zelle Rougier hebben volstrekt tegengestelde ideeën over de rolverdeling in twee Franse toneelstukjes, en de vete loopt danig uit de hand als Mam'zelle Rougier de niet bepaald vriendelijke karikaturen ziet die Belinda van haar heeft gemaakt. Er moet een delegatie van tweedeklassers achter haar aan naar de kamer van de directrice om de schade te beperken.

Zoals in de hele reeks gaat het uiteindelijk minder om de gebeurtenissen dan om wat de meisjes ervan leren. Darrell werkt nog altijd aan haar drift, Sally moet uitvinden wat leidinggeven betekent als je vriendin er anders over denkt, en Gwendoline kiest opnieuw de weg die haar het beste uitkomt. Blyton laat daarbij zien hoe klein de stap is tussen een meisje helpen en een meisje veroordelen.

De sfeer is die van de eerste delen: trimesterverhalen met veel lacrosse, schoolfeesten, streken en strafwerk, maar met een ondertoon over eerlijkheid en verantwoordelijkheid. Wie deel één heeft gelezen, herkent de hele cast en ziet hier hoe de vriendschappen zich verder uitkristalliseren. De roman verscheen in 1947 en is sindsdien vele malen herdrukt.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 6,47 ↑ Terug naar de volgorde

Opnieuw zit Darrell in de trein naar Cornwall, maar dit keer zonder Sally: haar beste vriendin zit in quarantaine vanwege de bof en komt pas later. Onderweg pikt het gezelschap een nieuw meisje op, Zerelda Brass, een Amerikaanse die bij haar Engelse grootmoeder heeft gelogeerd. Zerelda is pas vijftien maar lijkt veel ouder, met make-up en een uitbundig kapsel, en tot Darrells ergernis valt ze tijdens haar enthousiaste verhalen over de school gewoon in slaap.

Op Malory Towers weten de meisjes niet wat ze zien. Alleen Gwendoline is diep onder de indruk. Zerelda wordt in North Tower geplaatst, maar meteen een klas hoger dan Darrell, in de vierde, waar de lerares haar bij binnenkomst eerst voor een nieuwe collega aanziet en haar vervolgens opdraagt dat gezicht te wassen en dat haar netjes te doen. Zerelda droomt van een carrière als filmactrice, en dat geloof in haar eigen talent wordt in dit boek flink op de proef gesteld.

In de derde klas broeit ondertussen iets anders. Mavis, die het trimester ervoor is gekomen, heeft een uitzonderlijke zangstem en praat over vrijwel niets anders dan haar toekomst als operazangeres. De andere meisjes hebben daar snel genoeg van, en Jean, de nuchtere Schotse die nu klassenoudste is, heeft al helemaal geen geduld met haar. Als Mavis hoort van een talentenjacht in het naburige stadje, ziet ze haar kans om het iedereen te bewijzen — tegen alle goede raad in.

De derde nieuwe factor is Wilhelmina Robinson, die te paard aankomt in het gezelschap van haar zeven broers, eveneens te paard. Ze wil Bill genoemd worden, is nooit eerder naar school geweest en gaat ervan uit dat ze elke dag op haar paard Thunder kan rijden, desnoods in plaats van de les. Dat botst met Miss Peters, de lerares van de derde klas, die zelf een uitstekende ruiter is maar niet van plan is een uitzondering te maken. Als Bill uiteindelijk de stallen niet meer in mag, komt ze voor een keuze te staan waar ze niet omheen kan.

Darrell zelf speelt in dit deel een wat kleinere rol. Haar verhaallijn draait vooral om lacrosse en om de vraag of ze wordt opgesteld in het schoolteam, en daarnaast is zij degene die op het juiste moment de goede volwassene weet te halen als het echt misgaat. Blyton laat haar zo laten zien dat ze rustiger is geworden zonder dat haar temperament helemaal verdwenen is.

Zoals steeds lopen de verhaallijnen naar elkaar toe: de eigendunk van Zerelda, de ijdelheid van Mavis en de koppigheid van Bill worden alle drie op dezelfde manier bijgeschaafd, namelijk door tegenslag die ze zelf hebben veroorzaakt. Daartussendoor is er ruimte voor de vaste ingrediënten van de reeks: streken op de Franse leraressen, midnight feasts, ruzies die weer bijgelegd worden en het uitzicht over zee. Het boek verscheen in 1948 als derde deel van de zes die Enid Blyton over Malory Towers schreef.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 6,47 ↑ Terug naar de volgorde

Broers en zussen vormen het thema van het vierde Malory Towers-boek. Darrell zit inmiddels in de Upper Fourth, en met haar komen er drie paar familiebanden de school binnen: Darrells jongere zusje Felicity, Alicia's nichtje June, en de tweelingzussen Connie en Ruth Batten, die zo aan elkaar vastzitten dat Ruth nauwelijks nog voor zichzelf spreekt. Blyton zet die combinaties naast elkaar en laat zien hoe verschillend familie kan uitpakken: als steun, als schaduw of als last.

Voor Darrell is de komst van Felicity dubbel. Ze wil haar zusje graag wegwijs maken op de school waar ze zelf zo van houdt, maar ze merkt ook dat te veel bemoeienis averechts werkt en dat Felicity haar eigen vriendinnen en haar eigen fouten nodig heeft.

Over het hele trimester hangt bovendien de druk van het School Certificate, het zware eindexamen waar de vierde klas naartoe werkt. Dat examen brengt bij vrijwel iedereen iets naar boven. Voor Alicia, die altijd alles moeiteloos oppikte, wordt het onverwacht zwaar wanneer ze mazelen krijgt en wekenlang achterop raakt — en juist zij heeft nooit hoeven leren hoe je een achterstand inhaalt. Gwendoline, die liever helemaal niet wil meedoen, komt op een idee wanneer blijkt dat een nieuw meisje, de tengere Clarissa, wegens een hartkwaal is vrijgesteld. Wat Gwendoline daarmee doet, leidt tot een felle confrontatie die tot de scherpste scènes van de reeks behoort.

Darrell zelf is hoofdmeisje van de onderbouw geworden, een functie waar ze trots op is en die ze serieus neemt. Maar haar oude vijand steekt opnieuw de kop op: haar drift krijgt de overhand op een moment dat het echt niet kan, en ze moet de gevolgen daarvan onder ogen zien. Blyton laat haar daarbij niet wegkomen met een snel excuus; de hele reeks door is Darrells temperament de lijn die haar volwassen maakt, en hier komt dat het hardst aan.

Daarnaast gaat het gewone schoolleven door. Er wordt gesport en gerepeteerd, er worden streken uitgehaald, er zijn slaapzaalgesprekken laat op de avond, en de nieuwe eersteklassers June en Felicity ontdekken hoe de hiërarchie op Malory Towers werkt. June is daarbij een opvallende aanwinst: even snel en brutaal als haar nicht Alicia, maar zonder Alicia's rem, wat in de latere delen nog een rol gaat spelen.

Het boek werkt goed als onderdeel van de reeks, omdat het de overgang markeert van de kinderjaren naar de bovenbouw. De meisjes die in deel één als twaalfjarigen binnenkwamen, moeten nu keuzes maken over werk, vriendschap en eerlijkheid waarvan de gevolgen verder reiken dan één trimester. Wie de serie op volgorde leest, merkt hoe de humor en de kostschoolromantiek hetzelfde blijven terwijl de inzet groter wordt.

Als vierde van de zes boeken die Enid Blyton over Malory Towers schreef, sluit dit deel direct aan op het derde en bereidt het de twee slotdelen voor, waarin Darrell in de vijfde klas en ten slotte als hoofdmeisje van de school terugkeert.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 11,78 ↑ Terug naar de volgorde

De vijfde klas op Malory Towers krijgt een opdracht die het hele trimester beheerst: zij moeten de kerstvoorstelling voor de school maken. Het wordt een pantomime, Cinderella, zodat er voor iedereen een rol te vinden is. Darrell wordt hoofdschrijver, Irene componeert de muziek en Belinda ontwerpt het decor, en de wedloop om de rollen begint.

Darrell is dat jaar opgelucht teruggekeerd: ze is voor het School Certificate geslaagd, net als de meeste van haar vriendinnen. Alicia en Gwendoline schuiven ondanks een onvoldoende toch door naar de vijfde, en Felicity zit inmiddels ook op school. Tot ongenoegen van de klas wordt niet Darrell maar de harde, dominante Moira Linton klassenoudste, en dat levert vanaf de eerste week wrijving op. Moira benoemt zichzelf bovendien tot medeproducent van de voorstelling, waarna haar manier van doen het repeteren behoorlijk vergalt en een van de hoofdrolspelers ermee dreigt te stoppen.

Darrell krijgt daarnaast de taak van hoofd sport voor haar klas: zij regelt de trainingstijden voor de lagere klassen en helpt bij het coachen. Dat gaat goed tot ze wordt gevraagd mee te denken over de teamopstelling en haar zusje Felicity kiest. Of dat nu terecht is of niet, de beschuldiging van voortrekkerij is snel gemaakt, en Darrell moet uitzoeken hoe ze daarmee omgaat zonder opnieuw uit haar vel te springen.

Gwendoline krijgt in dit deel een spiegel voorgehouden in de vorm van Maureen Little, een nieuw meisje dat op Malory Towers belandt nadat haar vorige school is gesloten. Maureen is ijdel, opschepperig en vertelt eindeloze verhalen over hoe veel beter het bij haar oude school was. De andere meisjes duwen haar richting Gwendoline, die tot haar schrik ontdekt dat ze naar een uitvergroting van zichzelf zit te kijken. Het is een van de aardigste vondsten van Blyton: geen preek, maar een karakter dat zijn eigen fouten van buitenaf te zien krijgt.

Voor de komedie zorgt Mam'zelle Dupont. Nadat ze een boekje met fopartikelen heeft afgepakt, schaft ze zelf een stel afzichtelijke nepgebitten aan en loopt daarmee grijnzend over school, tot verbijstering van haar collega's en tot groot plezier van de meisjes. Minder vrolijk is de kwestie van de anonieme, hatelijke briefjes die op een gegeven moment bij Moira belanden, waardoor de sfeer in de klas verder verslechtert en Moira begint te vrezen wie erachter zit.

Al die draden komen samen rond de voorstelling zelf, die met alle ruzies, aftochten en verzoeningen erop en eraan uiteindelijk op de planken moet komen voor de ouders en de rest van de school. Voor Darrell levert het trimester bovendien een inzicht op dat verder reikt dan Malory Towers: ze ontdekt dat ze kan schrijven, en dat daar misschien haar toekomst ligt.

Als vijfde deel bereidt het boek het slotdeel voor, waarin Darrell haar laatste jaar op de school doorbrengt. De vaste ingrediënten — sport, streken, vriendschap en de vraag wat een meisje van karakter is — zijn er allemaal, maar de meisjes zijn inmiddels oud genoeg om over hun toekomst na te denken.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 23,05 ↑ Terug naar de volgorde

In het slotdeel keert Darrell Rivers terug voor haar laatste trimester, nu als hoofdmeisje van Malory Towers. Ze brengt de nieuwe meisjes zoals gebruikelijk naar de kamer van Miss Grayling, en in het gesprek daarna zijn directrice en hoofdmeisje het eens over één pijnlijke conclusie: van Darrells hele lichting is er eigenlijk maar één meisje bij wie de school heeft gefaald, en dat is Gwendoline. Darrell neemt op zich om te proberen haar nog bij te sturen voordat het te laat is.

Dat voornemen krijgt extra lading doordat Gwendoline breeduit vertelt hoe ze het thuis voor elkaar heeft gekregen dat ze naar een chique afrondingsschool in Zwitserland mag: door haar vader met harde woorden onder druk te zetten. Dat ze daar ook nog trots op is, valt bij de anderen bijzonder slecht. Blyton zet daar de gesprekken over de toekomst tegenover die de vriendinnen onderling voeren — kinderverpleegkundige, kunstenares, muziek, universiteit, een eigen manege bij de school in de buurt — waardoor duidelijk wordt hoe ver de meisjes in zes boeken zijn gekomen.

Er komen twee nieuwe meisjes bij. De belangrijkste is Amanda Chartelow, lang, sterk en getraind met het oog op de Olympische Spelen. Ze kijkt neer op de sportcultuur van Malory Towers en beweert dat er in de tweede klas een uitzonderlijk talent rondloopt dat niemand heeft opgemerkt: June. Amanda biedt aan haar te coachen in tennis en zwemmen en voorspelt dat June aan het eind van het trimester in de tweede schoolteams zal staan. June doorziet dat het Amanda vooral om haar eigen gelijk gaat, maar gaat toch akkoord — en het zware trainingsschema wordt al snel een strijd tussen twee koppen.

Een derde lijn speelt lager in de school. Jo Jones uit de tweede klas is bij niemand geliefd door haar opschepperij, en haar vader gedraagt zich al net zo. Als hij haar veel meer zakgeld geeft dan de schoolregels toestaan en Jo dat geld kwijtraakt, komt ze klem te zitten tussen haar eigen leugen en de regels, met gevolgen die veel verder gaan dan zij had bedacht en waar ook een jonger, gemakkelijk te beïnvloeden meisje in wordt meegesleurd.

Rond Gwendoline hangt intussen een dreiging die de lezer voelt aankomen zonder dat ze zelf iets vermoedt. Ze zal voor een schok komen te staan die haar dwingt om alles opnieuw te bekijken — haar plannen, haar houding en vooral de dingen die ze tegen haar vader heeft gezegd.

Blyton rondt met dit deel het verhaal van haar hoofdpersoon af. De reeks begon met een driftig meisje van twaalf dat wilde bewijzen dat ze op Malory Towers thuishoorde; hier moet datzelfde meisje verantwoordelijkheid dragen voor de hele school, inclusief de meisjes die ze niet mag. Daarbij horen ook afscheid nemen, kiezen wat je gaat doen en beseffen dat de school doorgaat zonder jou.

Het boek is het zesde en laatste dat Enid Blyton zelf over Malory Towers schreef. Later voegde Pamela Cox er zes delen aan toe rond Darrells zusje Felicity.

Bekijk bij bol.com Indicatieve prijs bij bol.com: € 23,34 ↑ Terug naar de volgorde